สวัสดีครับเพื่อนๆอู้ยาวเลย...คอมเสีย5555+

ช่วงที่ผ่านมานี่ไม่ได้อัพบลอคเลยเห็นจะ 2 อาทิตย์ได้ละมั่งครับ คอมที่ห้องเกิดการการเจ๊งขึ้นมาเนื่องจากการ์ดจอเป็นอะไรซักอย่าง เเต่มันก็กลับมาใช้การได้เเระล่ะ 

อืม...มืนึงถือคันศร อีกมือนึงคว้าลูกศร

สายตามองไปเบื่องหน้า ยังเป้าหมาย

เนี่ยวคันศร ง้างดันธนู.....เเล้วยิง!!!

จะบอกว่าชอบไอ้ธนูหัวใจนี่ มากๆเลยสวยมากเลย...

ช่วงนี้เวลาน้อยไม่ค่อยจะได้อัพบลอคกันเลยนะทั้งคนที่ขยันๆอัพกันเเต่ก่อนบ่อยๆช่วงนี้ก็ เริ่มไม่ค่อยว่างอัพกันนะ...เพราะอะไรเอ่ย?

แล้วช่วงนี้ที่เพื่อนๆเวลาน้อยๆเเบบนี้อ่าเราจะทำไงดีน้า ทั้ง งาน+เรียน+เกมส์เเล้วยังจะเอาเวลาเหลือมาอัพบลอค์เล่นเนต อ่านข้อความกระทู้ต่างๆ อีก ว้าวเวลา เวลา เวลา สำคัญจัง

ตกลงเเบบนี้เรามี เวลามาก หรือมี เวลาน้อย กันนะ

จริงๆเรา มีเวลาน้อยจริงๆหรอ ?

จริงๆเเล้วไม่หรอกนะ "เวลา" เราทุกคนมีเท่ากันหมด เรามีเวลาคนละ 24 ชม.ต่อวันเท่าๆกันทุกคนเเหละ ดังนั้นเวลาเราไม่มี ใครมีเวลาน้อยหรือ มีเวลามากหรอก

เอาล่ะในเมื่อเรารู้เช่นนี้เเล้วเราควรจะทำยังไงดีล่ะถ้าเวลา ของเรานั้นมันไม่พอใช้จริงๆ?

คนที่มีเวลาน้อยๆจะเป็นเช่นนั้นโดยอัตโนมัติครับ เนื่องจากพวกเขารู้ว่า เขาควรจะจัดการเรียงลำดับความสำคัญก่อนหลังอย่างไรอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ

สุดท้ายเเล้ว เราก็จะกลายเป็นคนที่จัดการเเบ่ง เเละบริการเวลาได้เก่ง เเม้จะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ เเต่เขาก็จะพยายามจัดตารางเวลาของตัวเองให้ดีที่สุด โดยที่เขาจะไม่เป็นคนที่ใช้เวลาโดยเปล่าประโยชน์ ยิ่งไปกว่านั้นคนที่มีเวลาน้อยๆนั้นจะสามารถบริหารอารมณ์ของตัวองให้อยู่ในสภาวะที่ดีได้มีอยู่เยอะเเยะ เพราะเลาที่เรารีบเร่งทำงานต่างๆอาจจะดูเหนื่อยนะ แต่เพราะเราใช้เวลาได้เก่งต่างหากจึงทำให้เป็นคนที่ทุ่มเทมุ่งมั่นเเมกำลังใจอันเต็มเปี่ยม 

กลับกันเมื่อลองเปรียบเทียบกับคนที่มีเวลาว่างเยอะ คนที่ว่างจะจัดการบริหารเวลาได้ไม่ดีเท่าไหรนัก คงคิดกันอยู่สินะว่าทั้งๆที่เวลามากมาย เเต่ทำไมถึงบริหารเวลาไม่เป็นนั้นก็เพราะพวกเขามีเวลาเหลือเยอะเกินไปน่ะสิครับ เลยไม่รู้ว่าควรจะควบคุมเวลาของตัวเองได้อย่างไรดี เเละคนที่มีเวลาว่างมากๆก็จะไม่มีความกดดันระหว่างตัวเองกับคนรอบๆข้างมากนัก จนทำให้กลายเป็นคนหน้าตาเฉยเมยเซื่องซึมไร้ซึ้งความกระตื่อรือล้น ซึ้งถ้าเราเป็นคนมีอารมณ์เเบบนั้นล่ะก็ ต่อให้เรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัวก็ไม่มีทางราบรื่นอย่างเเน่นอน 

เพราะมีเวลามากเกินไป เลยไม่ยอมจะเคลื่อนไหวอะไรเลยคิดเเค่ว่าเอาไว้ทำวันหลังก็ได้เพราะมีเวลาเยอะจนสุดท้ายก็ลืมทำ เเล้วก็กลายเป็นผลัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆการปล่อยให้ตัวเองเสื่อมโทรมขึ้นสนิมเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องที่เสียเวลาเเล้วก็น่าเสียดายมากครับ

"เมื่อไหรที่เราคิดว่าจะทำอะไร ก็เริ่มต้นทำมันซะเลยดีกว่า"

เอาล่ะคิดว่าเพื่อนที่ได้อ่านก็คงจะได้อะไรไปบ้างไม่มากก็น้อยครับ

เพื่อนๆเห็นรูปที่วาดคราวนี้ไหมครับ รู้หรือไม่ว่ารูปนี้เสร็จออกมาได้เพราะเริ่มต้นตั้งใจทำมันนะทั้งๆที่คอมเสียเล่นเนตไม่ได้ใจมันก็คิดอยู่ว่าถึงวาดเสร็จไปก็คงไม่ได้โพสเเน่ๆ สู้รอคอมมันหายเจ๊งก่อนดีก่ามั่ง

 แต่จิ๊งก็คิดว่าถ้าวันมีเวลาวาดก็เริ่มวาดมันซะเลยดีกว่าที่จะอะไรบางอย่าง พร้อมเเล้วค่อยทำ อะไรที่มันทำได้โดยที่ไม่ต้องก็ทำไปก่อนเลย เเล้ววันที่คอมหายเจ๊งก็โพสกระทู้นี้ได้เลยทันที ^ ^

เอ่อเกือบลืมไปเลย ยังคนอีกประเภทนึงนะที่มักจะบอกกับตัวเองว่า "ยุ่ง" (คุ้นๆมั้ย)

คนที่ชอบคิดว่าตัวเองยุ่งๆมากๆ ยุ่งเหลือเกิน... ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่ได้ยุ่งขนาดนั้นหรอก เเต่เป็นพราะเค้าทำให้มันยุ่งเองนั้นเเหละ หรือเค้าก็ได้ตกเป็นทาสของเวลาเรียบร้อยเเล้วนั้นเอง

"เวลามีไว้ใช้นะครับ ไม่ใช่ให้เวลามาใช้เรา อย่าลืมนะครับ"